O mnie

MARZENA BUDZISZEWSKA

Kancelaria Radcy Prawnego powstała z pasji do prawa i biznesu. Swoje usługi kancelaria kieruje w szczególności do podmiotów gospodarczych. Marzena Budziszewska ukończyła studia magisterskie na kierunku Prawo, na wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego w roku 2011. Podczas studiów uzyskiwała stypendia naukowe najwyższych lokat. Następnie w latach 2014-2016 odbyła aplikację radcowską przy Okręgowej Izbie Radców Prawnych, którą ukończyła z wyróżnieniem. W roku 2017 z wynikiem pozytywnym złożyła egzamin radcowski, uzyskując tym samym tytuł zawodowy Radcy Prawnego. W roku 2018 z wynikiem pozytywnym złożyła egzamin przed Komisją Nadzoru Finansowego uzyskując tytuł i prawo wykonywania zawodu Brokera Ubezpieczeniowego.

DOŚWIADCZENIE

Marzena Budziszewska od początku łączyła edukację ze zdobywaniem doświadczenia zawodowego.
W okresie studiów nie tylko odbyła liczne praktyki w sądach i prokuraturze, ale przede wszystkim podjęła pracę w jednej z wiodących firm ubezpieczeniowych z siedzibą w Sopocie, a następnie w dziale prawnym banku.
Kolejne lata doświadczenia zdobywała w działach prawnych instytucji finansowych, ubezpieczeniowych oraz zapewniając kompleksową obsługę prawną podmiotów gospodarczych (z branży budowlanej, nieruchomości, produkcyjnych i usługowych). Bogate doświadczenie w obsłudze podmiotów gospodarczych uzupełniała świadcząc pomoc prawną na rzecz osób fizycznych.

OBSZARY DZIAŁALNOŚCI

Kompleksowa obsługa prawna podmiotów gospodarczych (stała w siedzibie Klienta lub zdalna, doraźna na zlecenie):

  • doradztwo prawne w zakresie bieżącego funkcjonowania firmy
  • sporządzanie i analiza dokumentacji, umów, pism
  • udział w negocjacjach
  • reprezentacja przed organami wymiaru sprawiedliwości, urzędami, sądami
  • dochodzenie roszczeń na drodze polubownej i sądowej

Świadczenie pomocy prawnej osobom fizycznym w zakresie:

  • prawa cywilnego - wezwanie do zapłaty, analizy dokumentów, sporządzenie pism, umów,
  • spadkowego,
  • prawa pracy - dochodzenie roszczeń pracowniczych, negocjowanie w sporach z pracodawcą,
  • rodzinnego i opiekuńczego - rozwody, sprawy o opiekę i kontakty z dzieckiem, alimenty, podział majątku
  • ubezpieczenia majątkowe i osobowe- dochodzenie roszczeń, negocjacje z Ubezpieczycielem


Aktualności

  • DOŚWIADCZENIE

    Marzena Budziszewska od początku łączyła edukację ze zdobywaniem doświadczenia zawodowego. W okresie studiów nie tylko odbyła liczne praktyki w sądach i prokuraturze, ale przede wszystkim podjęła pracę w jednej z...

    Czytaj więcej...

  • Pozwolenie na budowę a miejscowy plan zagospodarowania

     Czy w postępowaniu o wydanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę na podstawie art.  36a ustawy Prawo Budowlane (Dz.U.2018.1202 t.j. z dnia 2018.06.22), projekt budowlany powinien być zgodny z ustaleniami...

    Czytaj więcej...

 Czy w postępowaniu o wydanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę na podstawie art.  36a ustawy Prawo Budowlane (Dz.U.2018.1202 t.j. z dnia 2018.06.22), projekt budowlany powinien być zgodny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania terenu czy wcześniejszej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, na podstawie której zmieniana decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana?

 

Zgodnie z art. 35 ust. 1 w zw. z art. 36a ust.3 ustawy Prawo Budowlane (Dz.U.2018.1202 t.j. z dnia 2018.06.22, dalej Prawo Budowlane), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Natomiast w myśl postanowień art. 65 ust.1 pkt.2 ustawy o Planowaniu i Zagospodarowaniu Przestrzennym (Dz.U.2018.1945 t.j. z dnia 2018.10.10, dalej „ustawa o Planowaniu”) organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, stwierdza jej wygaśnięcie, m.in. jeżeli dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji. Jednakże przepisu 65 ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę.

Problem może się pojawić w sytuacji gdy została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzja o pozwoleniu na budowę, a po pewnym czasie uchwalono miejscowy plan zagospodarowania, który nie uwzględniał obowiązującej decyzji o pozwoleniu na budowę (np. z decyzji o pozwoleniu na budowę wynikało dla Inwestora prawo do zabudowy wielorodzinnej, a z MPZT wynika prawo do zabudowy jednorodzinnej odnośnie tycej asmej nieruchomości).

W opisanej sytuacji obowiązują o sprzecznej treści zarówno miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jak i wcześniej wydana decyzja o pozwoleniu na budowę wraz z decyzją o warunkach zabudowy. Pierwszeństwo decyzji o warunkach zabudowy i pozwolenia na budowę nad miejscowym planem zagospodarowania w takiej sytuacji, były przedmiotem licznych rozstrzygnięć sądów.  Tytułem przykładu można przytoczyć: Wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 409/18:” Negatywną przesłankę wymienioną w art. 65 ust. 2 u.p.z.p. stanowi uzyskanie w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. O ile więc w oparciu o decyzję ustalającą warunki zabudowy została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, to inwestor może przystąpić do jej wykonania, nawet jeżeli ustalenia miejscowego planu, który stał się obowiązujący, byłyby inne.” Wyrok NSA w Warszawie z dnia 10 marca 2017 r., sygn. akt II OSK 1730/15 Rozwiązanie ustawowe z art. 65 ust. 2 u.p.z.p. zapewnia należytą równowagę pomiędzy koniecznością niedopuszczenia do powstawania zabudowy niezgodnej z obowiązującym planem miejscowym oraz koniecznością ochrony praw nabytych obywateli. Kryterium przesądzającym o tym, który z dwóch wymienionych względów uzyska pierwszeństwo jest stopień zaawansowania procedur administracyjnych związanych z realizacją inwestycji. Uzyskanie przez inwestora pozwolenia na budowę powoduje, że może on realizować inwestycję, nawet jeżeli jest ona sprzeczna z nowo uchwalonym planem.Wyrok NSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 788/15 Kolizja pomiędzy planem miejscowym a decyzją ustalającą warunki zabudowy musi być rozstrzygana na korzyść tego pierwszego aktu, a służy temu instytucja stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy z art. 65 u.p.z.p. Ratio legis powyższej regulacji sprowadza się do niedopuszczenia do powstawania zabudowy niezgodnej z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Konieczność ochrony praw nabytych wynikających z ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy ma prymat wówczas, gdy inwestor uzyskał ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę. Tylko w tym wypadku może on realizować inwestycję określoną w decyzji o warunkach zabudowy nawet wtedy, jeżeli jest ona sprzeczna z nowouchwalonym planem miejscowym.”

Wielość orzeczeń z tożsamymi wnioskami, popartymi podobną argumentacją, wskazuje na fakt, że linia orzecznicza w przedmiotowej kwestii jest raczej ugruntowana. Co więcej w przytoczonych orzeczeniach NSA bardzo często powołuje się na konstytucyjną zasadę „ochronę praw nabytych”. Cytowana zasada, jako czerpiąca podstawy u źródeł Konstytucji RP, stanowi nadrzędną w stosunku do pozostałych. Jest to o tyle istotne, że pozwala na rozstrzygnięcie ostatnich wątpliwości stanowiących  przedmiot opinii prawnej „Czy, w stanie faktycznym sprawy, w postępowaniu o wydanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę na podstawie art.  36a ustawy Prawo Budowlane (Dz.U.2018.1202 t.j. z dnia 2018.06.22), projekt budowlany powinien być zgodny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania terenu czy wcześniejszej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, na podstawie której zmieniana decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana?”.

 Otóż, na podstawie powyższych rozważań należy przyjąć i podzielić stanowisko Judykatury, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu pozostaje w obrocie prawnym i to ta decyzja, a nie później uchwalony miejscowy plan, będzie miała zastosowanie w postępowaniu o wydanie pozwolenia „zamiennego” w trybie art.  36a ustawy Prawo Budowlane (Dz.U.2018.1202 t.j. z dnia 2018.06.22). w przeciwnym wypadku doszłoby do naruszenia Konstytucyjnej zasady ochrony praw nabytych, ale i rozważanych przepisów powszechnie obowiązujących. Absolutnym potwierdzeniem tej tezy jest m.in.

Wyrok NSA w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2868/12: W art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. przewidziano możliwość wygaszenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ze względu na jej sprzeczność z następnie uchwalonym planem. Jest to rozwiązanie, które stanowi odstępstwo od zasady utrzymania w mocy decyzji wydanych na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dniu jej wydania. Jednakże w przypadku uzyskania na podstawie takiej decyzji pozwolenia na budowę ustawodawca w art. 65 ust. 2 tej ustawy w drodze kolejnego wyjątku wyłączył możliwość wygaszenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu pomimo jej sprzeczności z planem. Artykuł 65 ust. 2 u.p.z.p. jest przejawem ochrony praw nabytych i stanowi wyraz realizacji zasady pewności obrotu prawnego.

W świetle powyższych rozważań i w stanie faktycznym sprawy, w postępowaniu o wydanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę na podstawie art.  36a ustawy Prawo Budowlane (Dz.U.2018.1202 t.j. z dnia 2018.06.22), projekt budowlany powinien być zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, na podstawie której zmieniana decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana.

Skontaktuj się

Dane osobowe i ich przetwarzanie przy korzystaniu z formularza kontaktowego:

ul. Fredry 15, 87-700 Aleksandrów Kujawski

+48 727-440-253